സോംബിയുടെ ചരിത്രം തിരഞ്ഞൊരു യാത്ര

1929 ത്തിൽ എഴുത്തുകാരനായ ഡബ്ല്യു. ബി. സീബ്രൂക്കിന്റെ പേനയിൽ വിരിഞ്ഞ ദി മാജിക് ഐലൻഡ് യിൽ മരണത്തിനു ശേഷം മന്ത്രവാദത്തിന്റെ ചാർട്ട് വലികളിൽ ചലിക്കുന്ന ഒരു ജീവനറ്റ പാവകളുടെ കഥകൾ പറയുന്നുണ്ട്. ആദ്യകാല കഥകൾ ആഭിചാരത്തിന്റെയും മന്ത്രവാദത്തിന്റെയും കഥകൾ ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ പിന്നീട് വന്ന എഴുത്തുകാർ രോഗത്തിന്റെയും ലോകാവസാനത്തിന്റെയും ലക്ഷണങ്ങൾ ആക്കി അവയെ മാറ്റി. ദി വോക്കിങ് ഡെഡ് പോലെ പിന്നീട് വന്ന കഥകളും സിനിമകളും അവക്ക് ഒരു ആരാധന വലയം നിർമിച്ചു നൽകി. എന്നാൽ ഇവയുടെ യഥാത്ഥ ചരിത്രം ഒരേ സമയം ഭയാനകവും വിഷമിപ്പിക്കുന്നതും ആണ്.


ആദ്യ കല  സോംബിയുടെ രൂപം വരച്ചത് ഹെയ്തിയിൽ അക്കാലങ്ങളിൽ കരിമ്പ് ഫാമുകളിൽ അടിമകളായി ജോലി ചെയ്തിരുന്ന കറുത്തവർഗ്ഗക്കാർ ആയിരുന്നു. ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും വന്ന ഇവരുടെ ഇടയിൽ ആണ് ഈ വിശ്വാസത്തിനു ശക്തി വച്ചതും. അന്ധവിശ്വാസങ്ങളും ആഭിചാരത്തിലും അടിഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്ന ഇവർക്ക് ഇടയിൽ എന്നാൽ ഇന്നത്തെ അർത്ഥം ആയിരുന്നില്ല സോംബിക്ക്, പശ്ചിമാഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലെ മിക്ക ഭാഗങ്ങളിലും മൃതദേഹങ്ങളെ നുസോംബി എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. പാതി മരിച്ച മനസ്സുമായി അടിമജീവിതം ജീവിക്കുന്ന ഇവർ ഇവരെ തന്നെ വിളിച്ചതാകണം സോംബി എന്ന്. ഇന്നത്തെ ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്ന ഈ കഥാപാത്രം അടിമത്തത്തിന്റെ ബാക്കി പത്രമാണ്. അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ഒരു ജനതയുടെ നിസ്സഹായകാവസ്ഥയാണ്. 

അടിമത്തപ്പെടുന്ന ഓരോ കറുത്തവർഗ്ഗക്കാരനും പല പ്രദശങ്ങളിൽ നിന്നും വന്നതാണ് എങ്കിലും, പതിയെ അവർക്ക് പൊതുവായ ഒരു വിശ്വാസം ഉണ്ടായി. വിശ്വാസത്തിന്റെ കാര്യം പറയുമ്പോൾ കോഡ് നോർ മറക്കാൻ പറ്റില്ല. കറുത്തവർഗ്ഗക്കാരനെ അവർ ഒരു മനുഷ്യനായി കണ്ടിരുന്നില്ല എന്നതിന് ഒരു വലിയ ഉതാഹരണമാണ് കോഡ് നോർ. അവൻ്റെ വിശ്വാസങ്ങളെ, അവൻ്റെ ജീവനെ, അവൻ്റെ കുടുംബത്തെ എല്ലാത്തിനെയും അവൻ്റെ കൈയിൽ നിന്നും പിടിച്ചു പറിക്കുന്ന വെള്ളക്കാരന്റെ നിയമം എന്ന തന്ത്രം. എന്നാൽ ജീവിക്കാൻ ഉള്ള അവൻ്റെ കൊതി അവർക്ക് ഇടയിൽ ഒരു വിശ്വാസത്തിന് രൂപം കൊടുത്തു. ജോലി ചെയ്തു മരിക്കുന്നവന്ന് ലാണ് ഗൈണീ എന്ന സ്വർഗം. എന്നാൽ ആത്മഹത്യ ചെയുന്ന ഭീരുക്കൾക്ക് ലാണ് ഗൈണീ എന്ന സ്വർഗം ലഭിക്കുകയില്ല. അവർ ലോകാവസാനം വരെ ഈ ഐലൻഡിൽ ഗതികിട്ടാതെ അലയും-ആത്മാവില്ലാത്ത ഒരു  ശരിരം മാത്രമായി. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഹെയ്തിയിൽ സോംബിക്ക് ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു മുഖം ഇല്ല നേരെ മറിച്ചു സഹതാപത്തിന്റെ ആണ്.


എന്നാൽ ഹെയ്തിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് ശേഷം കഥകൾ മാറി, അടിമത്വത്തിനെതിരെ പോരാടി സ്വാതന്ത്രം വാങ്ങിയ നാടിനെ മറ്റ് ലോക രാജ്യങ്ങൾ ഭയന്നിരുന്നു. അന്ന് അവിടെ സമാധാനത്തിന് വിലങ്ങുതടിയായി നിന്നത് വിശ്വാസങ്ങൾ ആയിരുന്നു, ആഭിചാരത്തിന്റെയും മന്ത്രവാദത്തിന്റെയും പിന്നാലെ പോയ ജനത സോംബി എന്നത് ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ഓർമ്മയായി മാറ്റി നിർത്തി. പതിയെ അത് ഭയമായി മാറി.


എന്നാൽ ഹെയ്തിയുടെ സ്വാതന്ത്രം അയൽവാസിയായ അമേരിക്കൻ അടിമകച്ചവടക്കാർക്ക് അത്ര പിടിച്ചില്ല. അവർ ആ നാടിനെ കുറിച്ച് ഇല്ല കഥകൾ പറഞ്ഞു പരാതി. മനുഷ്യൻ മനുഷ്യനെ കൊന്നു തിന്നുന്നു എന്നും മന്ത്രവാദകളങ്ങളിൽ മനുഷ്യ രക്തം പരക്കുന്നു എന്നും മറ്റും. അതിനോട് ഒപ്പം സോംബിയുടെ ഭയാനകമായ ഒരു കഥയും അന്ന് പ്രചാരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. 

1838യിൽ ഒരു സ്കോട്ടിഷ് കഥയുടെ വിവർത്തനത്തിലാണ് സോബി എന്ന വാക്ക് ഒരു അച്ചടി പ്രസാധികാരണത്തിൽ അടിച്ചു വരുന്നത്. ഒരു സ്പാനിഷ് മുത്തലാളിയുടെ അടിമയെ പടം വരക്കാൻ സഹായിച്ച ഒരു സോബിയുടെ കഥയായി. ഇത് പയങ്കരമായി ശ്രദ്ധ നേടിയിരുന്നു. വൂഡൂ പോലെ ഉള്ള വിശ്വാസങ്ങൾക്ക് ഒപ്പം ഇതിനെ ചേർത്തത് ഭയമാണ്. ഇനി ഈ ചരിത്രം സോബി കഥകൾ കാണുമ്പോൾ ഓർക്കുമല്ലോ അല്ലെ?

Post a Comment

0 Comments